نسل جوان ایران

علوم انسانیعلوم سیاسیعلوم سیاسی

استعمار در آفریقا

ارسال کننده : جناب آقای مهدی جلالی
سطح فعالیت : مدیر ارشد
ایمیل : njiran42[@]gmail.com
تاریخ ارسال : ۱ تیر ۱۳۹۶
دفعات بازدید : 1064
زبان نوشتاری : فارسی
تعداد صفحه : 25
فرمت فایل : word
حجم فایل : 86kb

قیمت فایل : رایگان
دانلود فایل

امتیاز مثبت : 0
امتیاز منفی : 0

دانلود پایان نامه و مقاله
محل سفارش تبلیغات شما

شاید در اذهان بسیاری، قاره آفریقا مترادف محل جنگ و نزاع بین قبائل و گروه ها و یا كشورها با یكدیگر باشد. تلویزیون، رادیو، روزنامه ها، كانال های ماهواره ای،پایگاه های خبری اینترنتی تقریبا همه روزه اخباری از درگیری در آفریقا به سایر جهان مخابره می كنند.‌

هر چند كه در طول سال های اخیر با تلاش های سازمان وحدت آفریقا و پس از آن اتحادیه آفریقا در راستای جلوگیری از بروز تنش و درگیری، اندكی از حجم منازعات در این قاره كاسته شد اما باید اعتراف كرد كه جنگ همچنان آینده این قاره را تهدید می كند.

این منازعات می تواند دلایل عمده ای داشته باشد كه ما در این جا سعی می كنیم به نقش استعمار در درگیری های آفریقا بپردازیم.

«توماس پاكنهام» در كتاب خود با عنوان «تهاجم استعماری بر افریقا» كه در سال 1991 منتشر شد می نویسد: تقسیم قاره آفریقا در كنفرانس برلین 1885-1884میلادی بین قدرت های استعمارگر اروپایی نقطه مهمی در روندهای سیاسی و اجتماعی آفریقا در دوران های بعدی به شمار می رود.

مرزهای استعماری كه استعمارگران اروپایی بین خود ترسیم كردند، بر اساس منافع آنها بود و به افریقاییان توجهی نداشت. مرزهای برجای مانده از دوران استعمار منجر به تقسیم گروه های نژادی بین دو كشور یا چند كشور شد. همچنین از طرف دیگر این تقسیمات برخی از گروه های نژادی را كه تاریخ آنها پر از درگیری و دشمنی با یكدیگر بود، درون مرزهای واحدی قرار داد و این باعث افزایش شدت منازعات نژادی در بسیاری از مناطق آفریقا شد.

مقدمه

استعمار قبل از قرن نوزدهم

استعمار در قرن نوزدهم و آغاز قرن بيستم

نقش استعمار در فرهنگ ملل افريقا

نقش و تأثير استعمار در مسائل اقتصادى قارّه افريقا

نقش استعمار در مرزبندى فعلى بين كشورهاى افريقائى و ايجاد اختلافات ملّى و قومى

تاريخچه مختصرى از فعّاليّتهاى استعمارى نمونه برخى از كشورهاى غربى در افريقا در گذشته

استعمار جديد در افريقا

منابع


شاید در اذهان بسیاری، قاره آفریقا مترادف محل جنگ و نزاع بین قبائل و گروه ها و یا كشورها با یكدیگر باشد. تلویزیون، رادیو، روزنامه ها، كانال های ماهواره ای،پایگاه های خبری اینترنتی تقریبا همه روزه اخباری از درگیری در آفریقا به سایر جهان مخابره می كنند.‌

هر چند كه در طول سال های اخیر با تلاش های سازمان وحدت آفریقا و پس از آن اتحادیه آفریقا در راستای جلوگیری از بروز تنش و درگیری، اندكی از حجم منازعات در این قاره كاسته شد اما باید اعتراف كرد كه جنگ همچنان آینده این قاره را تهدید می كند.

این منازعات می تواند دلایل عمده ای داشته باشد كه ما در این جا سعی می كنیم به نقش استعمار در درگیری های آفریقا بپردازیم.

«توماس پاكنهام» در كتاب خود با عنوان «تهاجم استعماری بر افریقا» كه در سال 1991 منتشر شد می نویسد: تقسیم قاره آفریقا در كنفرانس برلین 1885-1884میلادی بین قدرت های استعمارگر اروپایی نقطه مهمی در روندهای سیاسی و اجتماعی آفریقا در دوران های بعدی به شمار می رود.

مرزهای استعماری كه استعمارگران اروپایی بین خود ترسیم كردند، بر اساس منافع آنها بود و به افریقاییان توجهی نداشت. مرزهای برجای مانده از دوران استعمار منجر به تقسیم گروه های نژادی بین دو كشور یا چند كشور شد. همچنین از طرف دیگر این تقسیمات برخی از گروه های نژادی را كه تاریخ آنها پر از درگیری و دشمنی با یكدیگر بود، درون مرزهای واحدی قرار داد و این باعث افزایش شدت منازعات نژادی در بسیاری از مناطق آفریقا شد.

در دوران پس از استقلال، قاره آفریقا شاهد درگیری های مرزی شدیدی بوده است كه شاید مهمترین آنها جنگ های شاخ آفریقا بین سومالی و اتیوپی بین سال های 1977-1978 م و یا جنگ مراكش علیه جبهه پولیساریو و یا جنگ لیبی و چاد در سال های 1973-1988 م و یا درگیری ارتیره و اتیوپی باشد.

یكی از اقدامات استعمار در دوران استیلا بر آفریقا تحریك حس نژادی مردم آفریقا بود و همواره بر اختلافات بین گروه های نژادی دامن زده می شد بدون آنكه بر وجوه تشابه و قرابت تاكیدی شود. هدف استعمار از این كار انحراف توجهات آفریقاییان از فعالیت های استعمارگران در این قاره بود.

سير تاريخى و ادوار مختلف حضور قدرتهاى استعمارى در كشورهاى افريقائى:

استعمار قبل از قرن نوزدهم:

از قرن ها پيش سران كشورهاى مسيحى اروپا آرزو داشتند كه آئينشان را در مناطق نزديك كشورهايشان از جمله در قارّه افريقا كه فقط درياى مديترانه آن را از اروپا جدا مى سازد تبليغ كنند و توسعه دهند. امّا فتوحات مسلمانان در اين مناطق و گسترش دين اسلام در ميان ساكنان اين قارّه باعث شد كه دست ايشان قرن ها از منابع سرشار و موقعيّت ممتاز آن كوتاه شود و اين آرزو قرنها در دلهايشان باقى بماند. مدّت زيادى از شروع يورش مسيحيان به افريقا نگذشته بود كه جنگ هاى پى در پى با مسلمانان آغاز شد. هدف مسلمانان از اين مبارزات فقط بدست آوردن سرزمين هاى جديد نبوده بلكه مردم آن سرزمين را به پيروى از آئين الهيشان دعوت مى كردند. هنوز نيم قرن نگذشته بود كه اين فتوحات ثمرات خود را به بار آورد و مردم با شوق دين اسلام را پذيرفتند و بانگ اللَّه اكبر بر فراز شهرها بلند شد و تكبير مسلمانان لريكه قدرت پادشاهان مسيحى را به لرزه درآورد. لذا تمايل ايشان به جهانگشائى در روزگار رونق اسلام بناچار فروكش كرد، امّا پس از اينكه ضعف و ناتوانى كشورهاى اسلامى را فراگرفت. حسّ انتقام در ايشان بيدار شد كه نخست بصورت حملات صليبى متجلّى گرديد و سپس به يورشهاى استعمارگرانه همراه با تبليغات فرهنگى جهت مسيحى كرده مردم بدل شد. مسيحيان در حملات بيشترى و تبليغى خود از ابزارهاى گوناگون استفاده كردند كه از جمله آنها خدشه دار كرده حقايق اسلام و شعله ور كردن كشمكشهاى ملّى و منطقه اى و يافتن راههايى براى تبليغ افكار مسيحى از طريق مدرسه ها، دانشگاه ها، سمينارهاى مختلف، كمك هاى پزشكى و عامّ المنفعه و حتّى ورزش بود.

اروپائى پس از قرنها تجربه روياروئى با مسلمانان باين نتيجه رسيدند كه دين اسلام قويتر و محكمتر از آنستكه بتوان با يك روش ساده آن را شكست داد.(4) گفته مى شود كه اوّلين مشخّص كننده نقش و وظيفه مبلّغان مسيحى بطور دقيق و تعيين كننده استراترژى داز مدّت مقابله مسيحيان با مسلمانان لويى نهم پادشاه فرانسه بود كه اين كار را هنگامى انجام داد كه دوران اسارت خود را در آخرين حملات صليبى در زندان بسر مى برد. يك مورّخ فرانسوى بنام ژان د ژان فيل كه لويى نهم پادشاه فرانسه را در جنگ هاى صليبى همراهى مى كرد مى نويسد: «تنهايى لويى در زندان المنصوره اين فرصت را براى وى فراهم كرد تا در مورد بهترين سياستى كه غرب بايد در قبال مسلمانان اتخّاذ بينديشد... او به اين نتيجه رسيد كه كليسا يا دولت فرانسه ديگر نمى توانند به تنهايى با اسلام روبرو شوند و اين مهّم بايد توسّط تمام اروپا صورت گيرد. باين ترتيب كه نخست اسلام را تحت فشار قرار دهد و سپس آن را نابود سازد. از اين طريق مانع اصلى تسلّط اروپا بر آسيا و افريقا از سر راه برداشته خواهد شد».

اروپا از جنگ هاى صليبى خسته و ناتوان خارج شد. اين جنگها نيروهاى انسانى و مالى غرب را به نابودى كشاند و نيروهاى صليبى در شرق به حالت سقوط درآمدند. از اين رو براى نيل به هدف علاوه بر نيزه و شمشير، مجبور به استفاده از سلاح احساسات و عواطف گرديدند و با اظهارات مودّت و دوستى و ارسال كمك هاى مختلف با اسلام جنگيدند تا جلوى گسترش مستمر آن بگيرند. يورش آنان اين بار در سكوت و با نقابها و شعارهاى مزوّرانه صورت گرفت.

برای این فایل تا کنون نظری ارسال نشده است

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید

تعداد کاراکتر مجاز:

برچسب های مرتبط


فهرست کتابخانه نسل جوان ایران

نویسندگان برتر و فعال نسل جوان ایران

تاییدیه های سایت


درگاه بانک ملت

شبکه های اجتماعی نسل جوان ایران


فن آوری های روز دنیا


آرشیو فن آوری های روز دنیا

جدیدترین اخبار سایت


پایگاه خبری نسل جوان ایران