نسل جوان ایران

علوم انسانیفقه و مبانی حقوق اسلامیفقه و حقوق خصوصی

حضانت زن و نقش آن در حفظ کیان خانواده2

ارسال کننده : جناب آقای مهدی جلالی
سطح فعالیت : مدیر ارشد
ایمیل : njiran42[@]gmail.com
تاریخ ارسال : ۲۳ خرداد ۱۳۹۶
دفعات بازدید : 1001
زبان نوشتاری : فارسی
تعداد صفحه : 17
فرمت فایل : word
حجم فایل : 44kb

قیمت فایل : 12,000 تومان
خرید فایل

امتیاز مثبت : 0
امتیاز منفی : 0

دانلود پایان نامه و مقاله
محل سفارش تبلیغات شما

حضانت ، نگهداری و تربیت طفل است به گونه ای که صحت جسمانی و تربیت وی با توجه به نیازمندیهای حال و آینده او، و وضع و موقعیت والدین طفل تأمین گردد. مسأله حضانت و اولویت هر یک از پدر و مادر برای نگهداری و سرپرستی طفل بیشتر زمانی مطرح می گردد که آنها از هم جدا می شوند، مشهور فقها و به تبع آن قانون مدنی ایران برآنند که مادر برای حضانت فرزند پسر تا 2 سال و برای دختر تا 7 سال شایسته تر است. با پیشرفت جوامع ابتدایی و گسترش جوامع مدنی و پیچیده شدن ارتباطات میان انسانها، برای آسان شدن امور، قیم را انتخاب می کنیم تا نه دین و نه ملت از بین برود و نه احکام الهی تغییر و تبدیل پیدا کند. همچنین همه افراد جامعه، خصوصا محجورین ادامه حیات برایشان سهل گردد و حقشان ضایع نشود. خانواده هسته اصلي اجتماع وطفل مركز وكانون اين هسته را تشكيل ميدهد.احترامي كه قانون براي خانواده قايل است بيشتر به اين خاطر است كه طفل را در درون خود مي پرورد و اجتماع را به وجود مي آورد. اگر به وضع اطفال، به خواسته ها و مقتضات كودكي آنان توجه شود ، بي شك قسمت اعظم از تبهكاري هايي كه درجوامع به وقوع مي پيوندد و ما را ناگزير بر تدوين اين همه قوانين جزايي مي نمايد از ميان خواهد رفت. پا را فراتر رفته بايد گفت احترامي كه جامعه براي مادر قايل است بيشتر بخاطر محبتي است كه صميمانه به طفل خود مي ورزد و او را آماده زندگي اجتماعي مي نمايد.بنابراين مسئله نگهداري وتربيت اطفال و اداره امور مالي و معنوي آنان بايد يكي ازمسائل مهم حقوقي واجتماعي بشمار رود. زيرا آمادگي وقدرت يادگيري آنان در اين سن اقتضاي توجه و دقت بيشتري را مي نمايد.

اسلام به موضوع اطفال توجه خاصي مبذول داشته و سعي نموده است با قوانين آسماني خود عواطف انساني ما را برانگيخته ، براي اين قشر اجتماع موقعيتي شايسته به وجود آورد تا جايي كه آيات متعددي درباره اطفال نازل گرديده است.

ماده 1169 قانون مدني ايران مقرر داشته كه " براي نگهداري طفل، مادر تا دو سال از تاريخ ولادت او اولويت خواهد داشت و پس از انقضاء اين مدت، حضانت با پدر است مگر نسبت به اطفال اناث كه تا سال هفتم حضانت آنها با مادر خواهد بود".

چکیده

واژگان کلیدی

تعریف حضانت

اسلام

1-2-2- عقل[1] :

آزادگي

1-2-4- فارغ بودن از حقوق زوجيت[2] :

امانتداري

1-2-6- اقامت مادر[3] :

1-2-7- عدم تغيير محل سكونت پدر :

1-2-8- سلامت از بيمارهاي مزمن و مسري[4] :

1-3- شرايط حضانت در قانون مدني[5]

1-4- موارد سقوط حضانت

جنون

2) ازدواج مادر :[6]

3) عدم مواظبت از طفل

كفر

5) انحطاط اخلاقي و ناتواني در نگهداري طفل[7] :

1-5- نتیجه‌گیری

 

[1] نظری تو کلی ،سعید ،حضانت کودکان در فقه اسلامی، سازمان مطالعه و تدوین کتب اسلامی ،تهران 1391 ،ص 121

[2] نظری تو کلی ،سعید ،حضانت کودکان در فقه اسلامی، سازمان مطالعه و تدوین کتب اسلامی ،تهران 1391 ،ص ١23

[3] نظری تو کلی ،سعید ،حضانت کودکان در فقه اسلامی، سازمان مطالعه و تدوین کتب اسلامی ،تهران 1391 ،ص 126

[4] شهید ثانی، زین الدین بن علی عاملی، الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشیه، قم، نشر داوری، 263

[5]شايگان، دکترعلي، حقوق مدني، تهران، بي نا، چاپ اول، 1353 ،جلد2، ص169

[6] امامی، دکتر سید حسن، حقوق خانواده،ج٥،ص ١٩٦

[7] اتوزيان، دکتر ناصر ، حقوق خانواده، تهران، شركت بهنشر، چاپ سوم، 1371 ،جلد2، ص418 .

واژه حضانت در لغت به معنی جانب، پهلو، کنار، پروریدن و نگهداری کردن و در آغوش گرفتن و بغل کردن است. حضانت در لغت به معني پروردن است و در اصطلاح عبارت است از نگهداري مادي و معنوي طفل توسط كساني كه قانون مقرر داشته است.

در قانون مدني تعريف خاصي از حضانت ارائه نشده است اما نظر به اينكه حضانت در كتاب هشتم بابت دوم قانون مدني تحت عنوان « نگهداري و تربيت اطفال » آورده شده است ، مي توان حضانت را شامل دو عنصر ١ـ نگهداري ٢ـ تربيت اطفال دانست .

١- محوراصلي درمعناي لغوي حضانت حفظ و حراست است،پس نمي توان نتيجه حضانت را محافظت از كسي دانست كه مستقل دركارهايش نيست چراكه در اين صورت نتيجه حضانت در معناي آن اخذ شده است.

٢- حضانت به معناي لغوي خود ، مفهومي است عام كه شامل كودك و غير كودك مي شود. گرچه بارزترين نمونه آن صيانت و حفاظت از كودكان است؛ پس تعريف آن به كفالت و سرپرستي كودك از آن جهت كه جامع نيست، درست به نظر نمي رسد.

٣- در مفهوم حضانت ، تربيت دخالتي ندارد ،گرچه ممكن است لازمه يا نتيجه حضانت از يك فرد به تربيت او نيز باشد؛ به همين جهت تربيت « حضانت » به « تربيت » درست نيست، حتي اگر مستند چنين ادعايي سخن برخي از اهل لغت باشد.

حضانت در مفهوم لغوي و فقهي خود عبارت از نگهداري كودك است، اما اينكه انجام چه كارهايي جزءنگهداري كودك به حساب مي آيد ، موكول به فهم عرفي است. بنابراين قراردادن عنوان تربيت در مفهوم حضانت و جاهت فقهي ندارد مگر اينكه مدعي شويم از نظر عرف، كسي كه حضانت انساني را بر عهده مي گيرد، وظيفه تربيت او را نيز برعهده دارد؛ ولي اين ادعا در مورد حضانت از مجنون بحث تربيت به مفهوم اخلاقي آن درباره او منتفي است صادق نخواهد بود[1]. پس مي توان گفت كه حضانت در معناي لغوي خود شامل تربيت طفل و حفظ و نگهداري آن است و معناي اصطلاحي آن نيز از معناي لغوي جدا نگشته است . برخي از فقهاي اماميه در تعريف آن چنين گفته اند : « حضانت عبارت است از ولايت و سلطنت بر تربيت طفل و متعلقات آن از قبيل نگهداري كودك، گذاشتن آن در بستر ، سرمه كشيدن ، پاكيزه نگه داشتن، شستن جامه هاي او و مانند آن .»

 

[1] جعفری لنگرودی، محمد جعفر، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، تهران، کتابخانه گنج دانش،1378، 179

برای این فایل تا کنون نظری ارسال نشده است

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید

تعداد کاراکتر مجاز:

برچسب های مرتبط


فهرست کتابخانه نسل جوان ایران

نویسندگان برتر و فعال نسل جوان ایران

تاییدیه های سایت


درگاه بانک ملت

شبکه های اجتماعی نسل جوان ایران


فن آوری های روز دنیا


آرشیو فن آوری های روز دنیا

جدیدترین اخبار سایت


پایگاه خبری نسل جوان ایران