نسل جوان ایران

علوم انسانیحقوقحقوق جزا

سمينار رشته حقوق خصوصي ایفای دین از جانب غیر مدیون

ارسال کننده : جناب آقای مهدی جلالی
سطح فعالیت : مدیر ارشد
ایمیل : njiran42[@]gmail.com
تاریخ ارسال : ۲۳ خرداد ۱۳۹۶
دفعات بازدید : 778
زبان نوشتاری : فارسی
تعداد صفحه : 34
فرمت فایل : word
حجم فایل : 150kb

قیمت فایل : 10,000 تومان
خرید فایل

امتیاز مثبت : 0
امتیاز منفی : 0

دانلود پایان نامه و مقاله
محل سفارش تبلیغات شما

ایفای دیون از جانب اشخاص ثالث، پدیده‌ای است که در عالم حقوق و روابط مالی اشخاص با یکدیگر، به وفور اتفاق می‌افتد. ثالث گاهی در انجام تعهد، هیچ مسئولیت قانونی و شرعی برای انجام تعهد از جانب متعهد ندارد و اما به انگیزه‌های دیگری مانند خیرخواهی و یا تأمین نفع مشترکی که با مدیون دارد، او را به انجام این عمل متمایل می‌سازد و گاه نیز با این‌که ثالث مدیون اصلی و واقعی دینی نیست، اما به موجب قانون، ناگزیر از پرداخت دین به دائن است. ایفای تعهد از جانب ثالث اصولاً عملی مجاز است مگر در مواردی که مباشرت متعهد در انجام تعهد شرط باشد. ضابطۀ تشخیص شرط بودن مباشرت مدیون در انجام تعهد نیز تصریح در قرارداد یا داوری عرف یا مصالح اجتماعی مترتب بر اجرای شخصی تعهدات است. به نظر می‌رسد حق رجوع ثالث به مدیون دیگر تابع قاعدۀ سنتی مذکور در ماده 267 قانون مدنی نبوده و صرفاً مشروط به مأذون بودن ثالث از جانب مدیون نیست و از قاعدۀ جدیدی پیروی می‌کند که بر اساس آن اگر قانون خاصی اجازه پرداخت آن دین توسط ثالث و سپس رجوع به مدیون را صادر نکرده باشدو ثالث مأذون از طرف مدیون نباشد و پرداخت دین توسط ثالث از موارد ایفای ناروا و دارا شدن ناعادلانه و بلاجهت نباشد، آن‌گاه ثالث در صورتی حق رجوع به مدیون را خواهد داشت که در تأدیه دین مأذون از طرف او باشد و هرگاه ثالث بر اساس یکی از موارد سه گانۀ فوق اقدام به ایفای تعهد نموده باشد، حق رجوع به مدیون را حتی بدون مأذون بودن نیز داراست.

چکیده1

مقدمه. 4

بیان مسأله. 4

سؤال‌های تحقیق. 5

فرضیه‌های تحقیق. 5

روش تحقیق. 5

اهمیت و ضرورت انتخاب موضوع. 5

پیشینه تحقیق. 6

فصل نخست: کلیات.. 7

گفتار نخست: تعاریف.. 7

بند نخست: مفهوم ایفاء7

بند دوم: مفهوم اذن و اجازه7

گفتار دوم: مقایسه ایفای دین از جانب غیر مدیون با مصادیق مشابه. 9

بند یکم: مقایسه با تأدیه وجه برات توسط شخص ثالث.. 9

ب: وجوه افتراق. 10

بنددوم: مقایسهی با تنزیل. 11

گفتار سوم: مبانی فقهی ایفای دین از جانب غیر مدیون و مشروعیت آن. 12

بند نخست: جریان قاعدهی احسان توجیهی برای ایفای دین از جانب غیر مدیون. 13

بند دوم: جریان عدم تبرع توجیهی برای آثار ناشی از ایفای دین از جانب غیر مدیون. 14

فصل دوم: شرایط ایفای دین از جانب غیر مدیون. 15

گفتار نخست: شرایط ایفاء کنندهی دین (شخص ثالث)15

بند نخست: اهلیت داشتن ایفاء کننده15

بند دوم: اراده، قصد و رضای ایفاء کننده در ایفاء16

گفتار دوم: شرایط ایفاء شونده17

بند نخست: تأدیه دین به دائن وکیل دائن یا اشخاص دارای حق قبض... 17

بند دوم: تأدیه دین به اشخاصی غیر از اشخاص مقرر در ماده 271 قانون مدنی (ایفای ناروا)18

گفتار سوم: شرایط دین. 19

بند نخست: انطباق موضوع دین با موضوع تأدیه. 19

بند دوم: آزاد بودن موضوع دین. 22

بند سوم: تعلق موضوع تأدیه به تمام دین. 23

فصل سوم: آثار ناشی از ایفای دین از جانب غیر مدیون. 25

گفتار نخست: ایفا با اذن از جانب مدیون. 25

بند نخست: وكالت وكيل‌ به‌ طور مطلق‌. 26

بندسوم: وكالت در اداى دين به طور مطلق. 27

گفتار دوم: ایفا بدون اذن از جانب مدیون. 29

بند نخست: رجوع‌ غاصب پرداخت‌ کننده به غاصب متلف.. 30

بند دوم: رجوع کارفرما به کارگر مسئول. 30

بند سوم: رجوع ظهرنویس، ضامن، قبول کننده و تأدیه کننده ثالث به صاد‌ر کننده‌ سند‌ تجاری.. 31

بند چهارم: رجوع متصدی حمل‌ونقل به مأمور حمل‌ونقل. 31

بند پنجم: رجوع بستانکار پرداخت‌کنندهی طلب‌ بستانکار دارای وثیقه، به‌ مدیون‌. 31

نتیجه گیری و پیشنهاد. 32

فهرست منابع 34

ایفاء دین در زمره اعمالی قرار دارد که حقوق وقانون شرایط و آثاری بر آن مقرر کرده است. حسب مورد به تضمین اجرای عهد یاحمایت از موفی می پردازد و باانجام یافتن این عمل حقوقی، تعهد و دینی که برذمه مدیون بوده، ساقط می شود. ایفای دین از جانب غیر، نیر نتیجه مورد نظررا مهیا خواهد کرد، منتهی از آنجا که اصل بر وفای عهد از جانب متعهد اصلیمی باشد ایفاء از جانب هر کسی به غیر از جانب متعهد اصلی نیازبه توجیه وتعیین شرایط و آثار آن دارد. بر این مبنا پس از توصیف ایفاء و شناخت جایگاهحقوقی و سیر تاریخی آن به معرفی منابعی پرداخته می شود که ایفاء دین ازآنها مایه می گیرد آنگاه چهارچوبی که ایفای دین در جوار آن معنی می یابدمورد بررسی قرار می گیرد تا در تفهم حالت خاص آن ( ایفاء دین از جانب غیرمدیون ) دچار مشکل نشده، اشخاصی که به هر عنوان غیر مدیون موفی به شمار میروند مشخص شوند.

قبول جواز ایفای دین از جانب غیر مدیون توسط قانونگذار درماده 267 قانون مدنی ، خشونت طبع اعصار و مدنیهای حقوق قدیم، خاصه حقوق روم که ایفای دین را فقط از جانب خود شخص و قائم مقام قهری او جایز می دانستهاند، گرفته به انعطاف در روابط حقوقی می افزاید.طبق ماده مذکور ایفاءدین از جانب غیر مدیون هم جایز است. اگر چه از طرف مدیون، اجازه نداشتهباشد و لیکن کس که دین دیگری را ادا می کند، اگر با اذن باشد حق مراجعه بهاو دارد و الاحق مراجعه را ندارد. لذا تنها اثر رضای متعهد یا مدیون اصلیبه ادای دینش توسط دیگری حق رجوع ایفاء کننده به او است. این است که درتحلیل ممانعت دائن و مدیون از ایفای دین توسط دیگری دیده می شود که جز درشرایط نادر امکان ممانعت از به اتمام رساندن عمرچنین رابطه تعهدی نیست.

النهایه ممکن است با وجود هر گونه شرایط و حدود معینه به عمد یا سهو ایفایصورت گیرد. که ناروا تلقی شده قانوناً نتیجه مورد نظر ( سقوط دین ) رانداشته باشد. چنانچه مطابق اطلاق ماده 267 ق.م.، اگر کسی دین دیگری‌ را بدون اذن او ادا کند حق رجوع به او را ندارد.اما‌ با استقراء در قوانین‌ مختلف‌ و سوابق فقهی بحث و نیز رویه قضایی، این نتیجه حاصل خواهد شد که قسمت اخیر ماده 267 ق.م. بیانگر چهره واقعی نظام حقوق ایران نیست بلکه در حقوق ایران نیز به مانند اکثر‌ کشورهای دیگر، پرداخت کننده دین دیگر جز در فرضی که قصد تبرع دارد یا هیچ‌گونه التزام یا نفعی در پرداخت نداشته و کاملا بیگانه از دین است، می‌تواند به مدیون رجوع کند‌، اگرچه‌ مأذون از سوی مدیون نباشد.

برای این فایل تا کنون نظری ارسال نشده است

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید

تعداد کاراکتر مجاز:

برچسب های مرتبط


فهرست کتابخانه نسل جوان ایران

نویسندگان برتر و فعال نسل جوان ایران

تاییدیه های سایت


درگاه بانک ملت

شبکه های اجتماعی نسل جوان ایران


فن آوری های روز دنیا


آرشیو فن آوری های روز دنیا

جدیدترین اخبار سایت


پایگاه خبری نسل جوان ایران