نسل جوان ایران

علوم انسانیروان شناسی روان‌شناسی اجتماعی

پایان نامه کارشناسی ارشد بررسی رابطه ای بین سبک های فرزندپروری والدین با عزت نفس و مسئولیت پذیری 1392

ارسال کننده : جناب آقای علی اردستانی
سطح فعالیت : مدیر ارشد
ایمیل : aliardestani55[@]gmail.com
تاریخ ارسال : ۱۱ بهمن ۱۳۹۶
دفعات بازدید : 594
زبان نوشتاری : فارسی
تعداد صفحه : 112
فرمت فایل : pdf
حجم فایل : 1500

قیمت فایل : 13,000 تومان
خرید فایل

امتیاز مثبت : 0
امتیاز منفی : 0

پایگاه مقاله نسل جوان ایران

هدف این پژوهش بررسی رابطه ی بین سبک های فرزند پروری والدین با عزت نفس و مسئولیت پذیری نوجوانان پایه اول دبیرستان گچساران است. روش تحقیق از نوع همبستگی است و جامعه آماری تحقیق را کلیه نوجوانان پایه اول دبیرستان شهرستان گچساران می باشند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده بر اساس جدول مورگان برای تعیین حجم نمونه تعداد ۲۳۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری تحقیق شامل پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت (۱۹۶۷)، پرسشنامه شیوه های فرزند پروری با مریند (۱۹۹۱) و پرسشنامه مسئولیت پذیری هارسيون گاف (۱۹۵۱) می باشد. داده های به دست آمده با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره تحلیل شد. براساس نتایج تحقیق، بین فرزند پروری سهل گیرانه والدین با عزت نفس در نوجوانان همبستگی وجود ندارد و بین فرزند پروری مقتدرانه و مستبدانه والدین با عزت نفس در نوجوانان همبستگی وجود دارد. بین فرزند پروری سهل گیرانه والدین با مسئولیت پذیری در نوجوانان همبستگی وجود ندارد. بین فرزند پروری مقتدرانه و فرزند پر وری مستبدانه والدين با مسئولیت پذیری در نوجوانان همبستگی وجود دارد. متغیر های شیوه های فرزندپروری می تواند عزت نفس و مسئولیت پذیری نوجوانان را پیش بینی کند.

کلید واژه ها: شیوه های فرزند پروری، عزت نفس، مسئولیت پذیری، نوجوانان

ندارد

خانواده مهمترین نهاد اجتماعی در جوامع انسانی بوده و از نظر تکوین شخصیت و پرورش آن در فرزندان و سازگاری فرد یا جامعه آثار وسیعی دارد. تأثیر خانواده بر رشد چنان بارز است که با وجود اختلافات موجود بین صاحبنظران، بسیاری از آنان در زمینه اهمیت سبک های فرزند پروری و تأثیر آن بر رشد، نظر مشترک دارند. اکثر روانشناسان صرف نظر از مکتبی که به آن معتقدند، کنش های متقابل بین والدین و فرزندان شان را اساس رشد عاطفی تلقی نموده اند. شیوه های فرزند پروری مجموعه ای از گرایش ها، اعمال و جلوه های غیر کلامی است که ماهیت تعامل کودک و والدین را در تمامی موقعیت های گوناگون مشخص می کند( عبدلی و همکاران، ۱۳۸۷).

در واقع پایه و اساس شیوه فرزند پروری مبین تلاش های والدین برای کنترل و اجتماعی کردن کودکان شان است. اگرچه والدين ممکن است در چگونگی کنترل و اجتماعی کردن فرزندان خود با یکدیگر تفاوت داشته باشند، ولی به نظر می رسد که همه والدین در تعلیم و تربیت و نظارت بر فرزندان نقش اولیه را به عهده دارند. با مریند (۱۹۹۱) سه نوع شیوه فرزند پروری والدین را ارائه نمود، الف ) شیوه فرزند پروری مقتدرانه، ب )شيوه فرزند پروری مستبدانه ج) شيوه فرزند پروری آسان گیر.

والدین دارای شیوه فرزند پروری مقتدارنه در امر تربیت فرزند خود کنترل و گرمی زیاد، والدین مستبد کنترل زیاد و گرمی کم، والدين آسان گیر کنترل کم و گرمی زیاد اعمال می نمایند. هر کدام از شیوه های فرزند پر وری پیامدهای متفاوتی دارد. شیوه فرزندپروری مقتدرانه و اطمینان بخش باعث می شود فرزندان سرزنده، شاداب، دارای عزت نفس بالا و خود کنترلی بالا باشند و همین امر باعث می شود که در دوره نوجوانی، از سطح بالای جرات و موفقیت برخوردار باشند. خانواده ها با شیوه فرزندپروری مستبدانه احتمالا فرزندان مضطرب، ناشاد و ناسازگار تربیت می کنند. شیوه فرزند پروری آسان گیر باعث می شود فرزند تکانشی نافرمان، سرکش و متوقع و وابسته بار بیاید وکه عملکرد ضیعفی در جامعه از خود نشان دهد (سپهریان آذر و همکاران، ۱۳۹۲).

شیوه های فرزند پروری ابعاد رشدی مختلفی را در فرزند تحت تأثیر قرار می دهد که یکی از این عوامل عزت نفس و مسئولیت پذیری است. عزت نفس به منزله مجموع نگرش ها و عقایدی است که افراد در روابط خویش با دنیای بیرونی ابراز می کند. باور نسبت به موفقیت شخصی، بسیج خویشتن با توجه به اهداف تعیین شده، به منزله بازخوردهای هستند که با عزت نفس پیوستگی مستقیم دارند، به عبارت دیگر عزت نفس به یک حالت روانی پوشش می دهد که فرد را آماده می سازد تا نسبت به انتظار موفقیت و پذیرش آن و تعیین کننده های شخصی واکنش نشان دهد. عزت نفس به منزله بيان تأیید یا عدم تأیید فرد نسبت به خویشتن است و نشان می دهد که تا چه اندازه فرد خود را توانا، ارزنده و پر اهمیت می داند. عزت نفس پایه های اصلی شخصیت نوجوان را پی ریزی می کند و در طول مدت زندگی، مهارت های ادراکی و فکری نوجوان پیچیده تر و عمیق تر می شود؛ به طوری که نوجوان واقعیت ها را بر خود ارزیابی می کند. ارزیابی پی در پی مثبت و منفی از عملکرد فرد، تأثیر مستقیمی بر عزت نفس بالا و ارزیابی منفی، عزت نفس را پایین می آورد(صاحب الزمانی و همکاران، ۱۳۸۹).

مسئولیت پذیری یعنی قابلیت پذیرش، پاسخگویی و یا به عهده گرفتن کاری که از کسی درخواست می شود و شخص حق دارد که آن را بپذیرد و یا رد کند. مسئولیت پذیری، در روند صحیح رشد انسان ها پدید می آید . واگذاری مسئولیت به فرزندان و شرکت دادن آنان در دوره نوجوانی در بده بستان های اجتماعی برای تسهیل رشد انسانی و ورود به دوره جوانی و بزرگسالی ضرورتی انکار ناپذیر است. کار کردن نیاز هر انسان سالم و درمان گر احساسی نگری و خیال پردازی نوجوانان است. نوجوانی که به دنیای کار وارد می شود؛ فشارهای ناشی از هیجانات نوجوانی را بهتر تحمل کرده و رشد اجتماعی، فکری و عاطفی وی تسریع می شود. مهمتر این که به نوجوانان فرصت داده می شود، ایده های خود را در جریان کار به مرحله آزمایش گذاشته و از این راه رشد خود را به تدریج گسترش دهد، طرح مناسبی برای ایفای نقش های شغلی و اجتماعی خود ریخته و برنامه زندگی خویش را تعیین کنند. محققین معتقدند اگر همه افراد به مسئولیت های خود عمل کنند و خود را متعهد به انجام آن بدانند جامعه با پیشرفت بیشتری روبه رو بوده و از بسیاری جرم و جنایت ها کاسته خواهد شد. در این میان خانواده به عنوان اولین نهادی که فرد از بدو تولد بسیاری ابعاد شخصیتی خود را از آن می گیرد، نقش مهمی در ایجاد مسئولیت پذیری افراد دارد. میکائیلی منيع، ۱۳۸۹).

برای این فایل تا کنون نظری ارسال نشده است

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید

تعداد کاراکتر مجاز:

برچسب های مرتبط


فهرست کتابخانه نسل جوان ایران

تاییدیه های سایت


درگاه بانک ملت

شبکه های اجتماعی نسل جوان ایران


فن آوری های روز دنیا


آرشیو فن آوری های روز دنیا

جدیدترین اخبار سایت


پایگاه خبری نسل جوان ایران

مقالات برتر و منتخب کاربران