نسل جوان ایران

علوم انسانیعلوم سیاسیروابط بین الملل

بررسي تاريخي روابط ايران و اعراب

ارسال کننده : جناب آقای دکتر محسن احمدی
سطح فعالیت : مدیر ارشد
ایمیل : r.r1360663[@]gmail.com
تاریخ ارسال : ۲۰ تیر ۱۳۹۶
دفعات بازدید : 111
زبان نوشتاری : فارسی
تعداد صفحه : 33
فرمت فایل : word
حجم فایل : 124kb

قیمت فایل : 5,000 تومان
خرید فایل

امتیاز مثبت : 0
امتیاز منفی : 0

پایگاه مقاله نسل جوان ایران

ايران و اعراب مشترکات بسياري دارند از جمله همسايگي جغرافيايي و مملو از ثروت طبيعي، و به همين دليل همواره اين مساله هدفي بوده براي رقابت و يا علت گره خوردن منافع کشورهاي منطقه با يکديگر. از اين رو هيچ يک از اين کشورها نمي تواند بدون اينکه رقابت ميان ابرقدرتها و نيازهاي آنان را در نظر بگيرد، سياست منطقه اي ويژه اي براي خود اتخاذ و يا اينکه روابطي با يکي از کشورها برقرار کند.

 پيش از بررسي تاريخي روابط ايران و اعراب بايد به برخي مشکلات و خطراتي که همواره کشورمان و اعراب را تهديد کرده اشاره کرد.

 منطقه خاورميانه همواره شاهد حوادث خشونت بار بسياري بوده به طوريکه منافع کشورها با يکديگر گره خورده و حتي اين منافع با برخي کشورهاي ديگر منطقه و يا ابرقدرتها نيز در تناقض بوده است. براي نمونه مي توان 8 سال جنگ ميان عراق و ايران که از سال 1980 تا 1988 ميلادي به طول انجاميد و يا پس از آن حمله عراق به کويت در سال 1990 ميلادي را نام برد. پس از اشغال کويت بلافاصله عراق به محاصره درآمد و بسياري از دوستان و برادران اين کشور و حتي دشمنان آن نيز از سال 1991 ميلادي در اين محاصره شرکت کردند تا اينکه در سال 2003 ميلادي بغداد سقوط کرد. در اين ميان بايد به حوادث 11 سپتامبر در نيويورک نيز اشاره کرد که پيامدهاي اين زلزله عظيم به افغانستان و سپس به عراق نيز رسيد و منجر به سقوط بغداد شد و بسياري از تحليل گران معتقدند سقوط بغداد باعث شد که ايران و اعراب در جبهه مقابل يکديگر قرار گيرند و به دو رقيب براي يکديگر تبديل شوند.

 از سوي ديگر ايران همواره پس از سقوط اتحاد شوروي مجبور بوده که مرز شمالي خود را با دقت رصد کند، زيرا پس از تقسيم شدن شوروي به چندين جمهوري، هر از چندگاهي درگيري و جنگ هايي ميان اين کشورها و يا در مناطق مختلف آن وجود داشته که خود به طور مستقيم کشورمان را تهديد مي کرده است، جداي از اينکه همواره دو ابرقدرت جهان يعني آمريکا و روسيه با يکديگر بر سر هر کوچک و برزگي اختلاف داشته اند. در پايان نيز بايد به اختلاف ايران با کشورهاي همسايه درياي خزر که بر سر تقسيم ثروت، اشاره کرد

ندارد

اما اعراب نيز همواره با خطري به نام صهيونيزم که از سوي غرب حمايت مي شود، مواجه بوده اند. اعراب تاکنون شش بار با رژيم صهيونيستي وارد جنگ شده اند و به جز جنگ سال گذشته اين رژيم با حزب الله لبنان، اعراب در جنگ هاي ديگر شکست خوردند.

 در طول سال هاي گذشته روابط ايران و اعراب همواره شاهد فراز و نشيب بوده و بر اساس هر حادثه اي که در منطقه رخ مي داده، هر کدام موضع خاص خود را اتخاذ مي کردند، البته با در نظر گرفتن موقعيت، منافع، سياست، تاريخ و غيره.

 لازم به ذکر است اعراب نظام جمهوري اسلامي ايران را يک نظام ديني مي دانند. البته گاهي برخي آنرا به ديد يک نظام مذهبي و طايفه اي نيز مي نگرند.

ايرانيان نيز بي شک دوست ندارند که انقلاب اسلامي به چشم يک انقلاب مذهبي و يا طايفه اي ديده شود و به همين دليل همواره در رفتار فرهنگي، سياسي و نيز سياست خارجي خود بر وحدت ميان مسلمانان تاکيد مي کنند.

 شايان ذکر است بعد ديني ايران در روابط اين کشور با اعراب تاثيرگذار بوده است. برخي کشورهاي عربي که روابط خوبي با ايران دارند، به اسلامي بودن ايران اشاره مي کنند و همين مساله نيز غرب و رژيم صهيونيستي را دشمن مشترک آنان قرار مي دهد. برخي کشورها هم که روابط نسبتا خوبي ايران ندارند، به طايفه اي بودن ايران اشاره مي کنند.

 در اين بخش در نظر داريم به روابط ميان ايران و هر يک از کشورهاي عربي به طور جداگانه اشاره کنيم:

 1- روابط ايران و امارات؛ داد وستدهاي اقتصادي و اختلاف بر سر سه جزيره

 پس از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران و براندازي حکومت پادشاهي در اين کشور، موضع امارات مانند مواضع ديگر اعراب موضعي سرشار از نگراني بود و به ويژه اينکه معتقد بودند ايران در صدد صدور انقلاب به ديگر کشورهاي منطقه و جهان است.

 البته از يک نظر نيز امارات که متعقد است سه جزيره تنب کوچک، تنب بزرگ، ابوموسي متعلق به آن کشور است، با تغيير رژيم شاه در ايران موافق بود، زيرا معتقد بود که شايد اين تغيير به بازگرداندن اين سه جزيره کمک خواهد کرد به ويژه اينکه نظام جديد درايران اعلام کرده بود روابط خوبي با کشورهاي همسايه خود خواهد داشت.

 البته جمهور اسلامي ايران پس از انقلاب نيز سياست پيش از انقلاب را نسبت به اين سه جزيره اتخاذ کرد و آنها را ايراني معرفي کرد.

 مي توان گفت روابط اصلي ميان دولت امارات متحده عربي و جمهوري اسلامي ايران به پرونده اين سه جزيره بستگي دارد.

 گفتني است امارات که ادعا مي کند اين جزاير متعلق به اوست چندين بار به ايران پيشنهاد مذاکره در مورد آنرا داده اما اين پيشنهاد از سوي ايران رد شده است. شوراي همکاري کشورهاي حوزه خليج فارس نيز که حامي امارات است در سال 1996ميلادي به ايران پيشنهاد کرد که پرونده اين اختلاف را به دادگاه بين المللي عدالت بفرستند، اما اين پيشنهاد نيز از سوي کشورمان رد شد.

 اهميت اين سه جزيره در آنست که هر کشوري بر آنها مسلط باشد، بر منطقه خليج نيز مسلط مي شود، زيرا يک راهروي آبي براي کشتي ها مي باشند. اين سه جزيره علاوه بر آن سرشار از نفت و مواد معدني هستند.

 در روابط ميان ايران و امارات بايد به جنگ ايران و عراق نيز اشاره کرد. در آن جنگ امارات همواره موضع بي طرف را اتخاذ کرده و ابوظبي براي متوقف شدن آن تلاش مي کرد. البته ايران کشورهاي حوزه خليج فارس، از جمله امارات را حمايت کننده عراق مي دانست. گفته مي شود عليرغم اين مساله ابوظبي همواره حتي طي جنگ تماس و روابط خود را با تهران قطع نکرد.

 پس از حمله عراق به کويت، روابط ايران و کشورهاي خليج شاهد بهبودي نسبي بود و ايران و اعراب پي بردند که بايد روابط خود را بهبود بخشند و تحليل گران معتقدند به رياست رسيدن سيد محمد خاتمي تاثير بسياري در بهبود روابط داشت.

 با بهبود روابط ايران و اعراب، امارات نيز عليرغم اختلاف بر سر جزاير شاهد بهبود روابط بود و به ويژه اينکه نزديک شدن روابط ايران و عربستان بر روابط ايران و امارات نيز تاثير گذاشت.

 البته از طرفي ناديده گرفتن روابط اقتصادي ميان دو کشور نيز غير ممکن است. حتي مقامات اقتصادي جمهوري اسلامي ايران هم بارها طي اظهارات مختلف اعلام کرده اند که امارات اولين شريک تجاري ايران است به طوري که طبق منابع و آمار ايران، حجم صادرات امارات به ايران درسال گذشته 7،5 ميليارد دلار بوده و ايران نيز 2،5 ميليارد دلار به امارات صادرات داشته است.

 شايان ذکر است حدود نيم ميليون ايراني نيز در امارات اقامت دارند و حدود شش هزار و پانصد شرکت ايراني در امارات ثبت شده است. آمار امارات نيز نشان مي دهد که ايرانيان حدود دويست ميليارد دلار تنها در شهر دبي در سال 2005 ميلادي سرمايه گذاري کرده اند. اين مبلغ در سال 2006 ميلادي به سيصد ميليارد دلار افزايش يافت.

 در پايان در مورد روابط ايران و امارات بايد گفت، به رغم تهديدات غرب عليه ايران و برنامه هسته اي کشورمان، اما امارات بارها اعلام کرده که استفاده جمهوري اسلامي ايران از انرژي مسالمت آميز هسته اي حق مسلم ايران است.

 2- روابط ايران و بحرين؛ از بحراني بودن تا بهبود يافتن

 روابط ايران و بحرين به اوايل قرن 17 ميلادي باز مي گردد، هنگاميکه دولت صفويه بر بحرين حکومت مي کرد. ايران نيز همواره به بحرين به عنوان بخشي از امپراطوري ايران نگاه مي کرد اين حالت تا سال 1969 م ادامه داشت تا اينکه سازمان ملل يک همه پرسي ميان مردم بحرين برگزار کرد و طي آن بحرين از ايران استقلال يافت و انگليس نيز که بحرين را يکي از مستعمرات خود مي دانست دست خود را از اين کشور برداشت.

 روابط بحرين و ايران نيز شاهد فراز و نشيبهايي بود و به ويژه پيروزي انقلاب اسلامي در ايران تاثير بسياري بر اين رابطه گذاشت . بحرين نيز بيم بسياري از شعار صدور انقلاب داشت به ويژه اينکه جمعيت اين کشور مانند ايران اکثريتي شيعه مذهب بود . البته شايان ذکر است ابتداي پيروزي انقلاب اسلامي در ايران ، بحرين اين انقلاب را تاکيد کرد و يک گروه رسمي را بر عرض تبريک به ايران فرستاد، اما اين روابط حسنه عمر طولاني نداشت و تنها سه سال پس از پيروزي انقلاب بحرين ايران را به کمک و حمايت از گروههاي شيعه که سعي در کودتا در بحرين داشتند متهم کرد و پس از آن نيز بحرين به صف حاميان عراق در جنگ با ايران در آمد و بدين ترتيب روابط دو کشور رو به تيرگي رفت. پس از پايان جنگ ايران و عراق روابط بحرين و ايران کم کم رو به بهبودي رفت تا اينکه در سال 1996 بحرين يک بار ديگر به طوررسمي اعلام کرد يک سازمان محرمانه به نام حزب الله بحرين را شناسايي کرده که اعضاي آن در ايران آموزشي ديده اند و براي کودتا عليه دولت حاکم در بحرين برنامه ريزي کرده است.

 پس اين مسئله بحرين سفير خود را در سال 1991 م به ايران فرستاده بود را فراخواند و روابط ديپلماتيک خود را با ايران بر سطح کاردار کاهش داد.

 گفتني است پس از پايان جنگ ايران و عراق در سال 1988 م در ديداري که ميان شيخ عيسي بن سلمان آل خليفه پادشاه بحرين با آيت الله هاشمي رفسنجاني رئيس جمهور وقت کشورمان در حاشيه کنفرانس عدم تعهد در سنگال صورت گرفت قرار شد دو کشور با يکديگر تبادل سفير داشته باشند.

 با تغيير حاکمان دو کشور روابط يکبار ديگر رو به بهبودي رفت و مقامات بحرين مانند ديگر کشورهاي عربي بر اين عقيده بودند که رسيدن سيد محمد خاتمي به پست رياست جمهوري علت اصلي بهبود روابط ايران با کشورهاي عربي بوده زيرا وي داراي ديدي باز و روئي گشاده بوده است. البته حمد بن عيسي آل خليفه نيز پس از در گذشت پدرش در سال 1999 پادشاه بحرين شد وي نيز نسبت به پدرش ديدي بازتر نسبت به جهان داشت.

برای این فایل تا کنون نظری ارسال نشده است

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید

تعداد کاراکتر مجاز:

برچسب های مرتبط


فهرست کتابخانه نسل جوان ایران

تاییدیه های سایت


درگاه بانک ملت

شبکه های اجتماعی نسل جوان ایران


فن آوری های روز دنیا


آرشیو فن آوری های روز دنیا

جدیدترین اخبار سایت


پایگاه خبری نسل جوان ایران

مقالات برتر و منتخب کاربران